บทที่ 134 บทส่งท้าย สัจธรรมกฏแห่งกรรม1

ในคุกใต้ดิน บุรุษและสตรีถูกตรึงไว้บนไม้

ทั้งสองแม้จะอยู่ภายใต้อาภรณ์สีขมุกขมัว            และเนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดเปรอะเปื้อนเกรอะกรัง           แต่ก็ยังพอมองออกว่ารูปงามปานใด ผิวพรรณขาวกระจ่างอย่างคนสุภาพดีแค่ไหน

หวังเหลียนหรงพลันนึกตัวเองที่ตรงกันข้าม ผิวพรรณของนางเดิมทีดีมาก หากแต่เพราะอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ